Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich kaarsrecht omhoog, hij maakte zich grooter, de borst werd loodrecht omhoog geheven, terwijl de beide zijspieren, langs de heupen voorbij, naar voren of naar achteren, maar in elk geval krachtig omlaag gedrukt werden. Hierdoor wordt de longenzak gelijkmatig verlengd. Naar gelang men de zijspieren naar voren of achteren omlaagdrukt neemt men den adem van zelf hoog of diep, en het resultaat is niet week en warm maar hard en warm, m. a. w. een metalen bronsgeluid.

En ook voor deze Fransche type vond hij nu repraesentanten onder de andere nationaliteiten als Bach, Glück, Rossini, Herold, Mendelssohn, Cherubini, Zenger, Löwe, Zumpe en last not least Richard Wagner.

Pas ten allerlaatste werd hij op de juiste rompstelling voor het gewone Duitsche type opmerkzaam. Daarvoor toch wordt de stand gevraagd, die bij ■ Rutz aanvankelijk de gewone en eenig mogelijke geweest was; en daarom vond hij hem dan ook pas nadat hij aan de andere de tegenstelling had leeren voelen. Beethoven, Weber, Spohr, Flotow, Schumann, Jensen, Franz, Brahms, Kreutzer, Lortzing, Raff, Curschmann, Abt, Richard Strauss, Hugo Wolf, Siegf ried Wagner willen gezongen worden met zoover mogelijk horizontaal naar buitengewelfde borst en naar binnengetrokken onderlijf. De weekdeelen der zijspieren moeten dus recht over de heup en juist evenveel naar achteren glijden als de thorax naar voren komt. Dit heeft tengevolge, dat de longen juist den omgekeerden vorm hebben als bij het Italiaansche type. De adem wordt natuurlijk ook veel hooger genomen, en de temperatuur van de stem is week, maar meer koel dan warm, maar omdat koel al iets afkeurends in zich heeft, kunnen wij het resultaat misschien beter week en helder noemen.

Ook tot deze klas behooren niet-Duitschers als Grieg,

Sluiten