Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mij is gemeenzaam, wie even eenzaam Het leven verlangende slijt, En die in tranen zijn vreugde zag tanen Doch liefelijk lacht, als hij lijdt. Dr. Heller, professor in de anatomie aan de kunstschool te Weenen, heeft getracht van Piderits lijnteekenen onder voortdurende kontrole der observatie gipsmodellen te vervaardigen, waarvan ik er u reeds eenige toonde, en die de synthese van de verschillende oog- en mondtrekken zeer welsprekend illustreeren. Ziehier bijvoorbeeld fig. 12.

Deze vier koppen hebben alle ongeveer dezelfde pijnlijke oogen, alleen de mond verschilt, en hoe typisch verschil is daarvan het gevolg !

De eerste met z'n stijf verbeten mond en licht bitteren trek spreekt van onderdrukte pijn, hij wil zich sterk houden, maar wat een moeite kost het I

De tweede heeft den verbijtenden trek maar zwak aangelegd, den bitteren trek daarentegen scherp gemarkeerd. De indruk is die van een grijnzenden vijand die op eigen wonden niet acht, maar gloeit van bitteren toorn.

De derde heeft, behalve dat zich wat glurende blik in de pijnlijke oogen mengt, vooral een zuren mond, en zoo krijgen we een gelaat waardoor de verborgen woede naar buiten slaat.

De vierde heeft den mond, alsof hem een heete aardappel de tong verbrandde. En plotseling spreekt alles van schrik en ontzetting.

De vier koppen van fig. 13 hebben alle denzelfden bitteren trek om den mond, maar hier verschilt nu telkens de mimiek der oogen.

Nummer een heeft neutrale oogen. Het is dus het bitter gezicht zonder meer, dat wij al in verschillende variaties hebben gezien.

Sluiten