Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat is de dans in zijn oorspronkelijken vorm, de dans met hoofd en oog, met handen en voeten.

Niet de wufte menuetten of walsen van onze hedendaagsche bals, die u in den waan zouden brengen, dat het dansen alleen 'n uiting van lichtzinnige blijheid ware.

Neen, gaan wij naar de natuurvolken, dan zien wij hoe deze menschen al hunne intense gevoelens in het rhythme van oog en hoofd, van kuiten en armen te vertolken weten. Zij kennen klaagdansen en krijgsdansen. Zij hebben heilige dansen van adoratie, als koning David er uitvoerde voor de Ark van Jahve, oogstdansen en jachtdansen, ongeluksdansen en smeekdansen, waarvan de Grieksche koorzangen ons althans het rhythme schijnen te hebben bewaard. Trouwens ook de Seises (vroeger 6, thans 10 koorknapen van 8 tot 12 jaar) van de kathedraal van Sevilla treden in de jaarlijksche sacramentsprocessie een aanbiddingsdans.

Alles wat hun binnenste ontroert, en hun hart doet jagen, dat golft in harmonieuze lijnen over de heele gestalte naar buiten : denk slechts aan de Victoria van Brescia. Geen enkel lidmaat, of het trilt mee in die eenparige ontroering. En weet de mond geen woorden voor zijn bezieling, dan hotsen en botsen de ongeartikuleerde geluiden uit keel en tonggekaats op den maatslag van het grondrhythme daarheen.

Aanvankelijk ging de dansbeweging voorwaarts of naar achteren. Bij heftige inspanning echter toont zich ook hier de asymmetrie (zie blz. 51). Het eene been maakte voortdurend grootere passen dan het andere, en zoo beschreef de danser een draaienden boog. Dit ronddansen verwekte storing in het labyrinth en duizeling, en daar deze als surrogaat der extase weldra bijval vond, werd nu de draaibeweging bizonder gekultiveerd, gelijk de razende

Sluiten