Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kortere voorkomt. Omgekeerd heb ik het zelf eens in een van mijn eigen dichtproeven gevoeld, waar één regel schematisch een voet te weinig had, wat door een instinktmatig lang aanhouden van één silbe allerbevredigendst werd vergoed.

Oók hangt er veel van af, hóé sterk de krachtsilbe boven al de andere uitsteekt. Is het akcent telkens een bergtop torenhoog, dan hebben we met eenzelfde gevoelswerking te doen als bij den scherpen blik ; en de deinende booglijn van een amper golvende akcentkurve is een overvloeiing van denzelfden gemoedstoestand waaruit de zachte blik zijn bekoring schept.

In een wondere dooreenmengeling van al deze vormelementen woelen nu onze komplexe gevoels- en gemoedsbewegingen door ons woordgeluid de open zielen onzer fijngevoelige medemenschen binnen: ernst en vroolijkheid, waardigheid en lichtheid, tintelende scherts en grauwe weemoed, luide jubel en onderdrukte smartkreten, hoon en aanbidding.

Maar wat sta ik hier te talen ! Ik tracht vruchteloos in abstrakte beschrijving het konkreetste en meest komplexe te benaderen, wat in ons zinne- en zieleleven schuilt.

Laat ik u een voorbeeld geven, dat zal misschien mijn gedachten en bevroedingen gemakkelijker tot u overdragen. Het is de lijkklacht van Kloos op den vroegtijdigen dood van Mr. A. D. de Vries, 8 Februari 1884. De streepjes scheiden de ademgroepen of konstrukties, de komma's geven kleinere pausen aan, terwijl de krachttoppen door meer of minder akcenten en de vettere lettertype worden aangeduid.

0 I klaagt om 't jónge léven | met één slag,

geslóópt | en zóóveel hópe | en al zijn, dróómen. |

klaagt om het land, | dat niét beléven mag |

wat roém, van zulk, een zóón, Haar tóe, zou stróómen. |

Sluiten