Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Of in Carmen, waar zij de onverschilligheid van haar minnaar overneemt:

Niets dan een andere belichaming van hetzelfde gevoel is : de dood. Welnu, slaat nu Schubert's Müllerlieder open bij „liebe Farbe", 't is de dood die uit den 200 maal herhaalden dominant u tegenhuivert. In de Lieder van denzelfden treffen wij in „Der Tod und das Madchen" en „Der Wegweiser" juist hetzelfde ; verder in Cherubini's D-mollMis (Crucifixus), Beethovens Sonate op. 26 (Trauermarsch) en Fidelio (der kaum mehr lebt), Chopin's Prélude in Desdur, Loewe's ballade „Harald" enz., enz.

Welnu, neemt nu een verzenboek van een goed dichter, en konstateert eerst even in het voorbijgaan, dat plaatsen waar de verzen voortdurend overloopen, ook noodwendig op den zelfden toon blijven, zoo b. v. in deze Fransche verzen.

Cependant, la tendresse inexprimable et douce De Vastre, du vallon, du lac, du brin de mousse Tressaülait, plus profonde a chaque instant autour D' Eve, qui saluait du haut des cieux le jour.

en hoe alle een zelfde gevoelsnuance uitdrukken, als wij bij de muziek hebben waargenomen. Maar noteert dan ook vooral de allitteraties die u treffend lijken, en doet dan zelf

Sluiten