Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

praktisch niet veel moeite geeft. Welnu, ik zou beide methoden wenschen te vereenigen. Aan een Homephonograph heb ik met een armpje en een klemschroef aan den drager van den opnemer een kijkertje vastgemaakt (Zeyss Praepariersystem) waarmee ik nu de kwantiteiten der klinkers meet. Verder bepaal ik eerst de toonhoogten op de manier van Jones door subjektieve vergelijking van den plotseling afgebroken toon met een harmonium, gezamenlijk met twee andere muziekbeoefenaars met fijn gehoor. En daarna kontroleer ik op elke rol gemiddeld vijf tonen aan de uitgemeten lengten der trillingen om te zien binnen welke perken de gehoorde tonen juist zijn.

En alhoewel ik mij in deze lezing meer speciaal tot taak gesteld heb te refereeren over de resultaten van anderen, en hunne verschillende konklusies te kombineeren in een breedere synthese, terwijl ik de resultaten van mijn eigen proeven later elders hoop te publiceeren, kan ik toch dit reeds wel mededeelen, dat over het algemeen het boven beschreven afhooren door menschen van fijn gehoor bijna even juist en zuiver met de trillingsgetallen overeenkomt als de gezongen tonen van zangvirtuozen, op dezelfde wijze onderzocht met de muzieknotatie in trillingsgetallen omgerekend. En met deze konklusie voor oogen, kunnen wij ten slotte natuurlijk ook de grammophoon weer gebruiken, voor alles, waar de kwantiteit er niet zoo nauw op aankomt, temeer, daar de stemkleur over het algemeen in dit instrument beter tot z'n recht pleegt te komen. De phonograaf heeft daarentegen weer het ontzaglijk voordeel, dat men zich niet tot de bestaande en in den handel gebrachte scènes en deklamaties behoeft te bepalen, maar zelf opnamen kan doen, en dus de verschillende gevoelsnuances en spreekgewoonten niet moeizaam behoeft op te zoeken, dikwijls zonder bevredigend resultaat, maar

Sluiten