Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

alle sociale comfort, de beste en meeste jaren van zijn leven, in het belang van land en volk in de binnenlanden, dikwijls onder groote ontberingen, heeft doorgebracht, wensch ik het volgende voorval aan de vergetelheid te ontrukken.

Een oud Controleur B. B., hoog staand in den ranglijst voor eène benoeming tot Assistent-Resident, hij had op het oogenblik van het voorval 21 jaar dienst, had reeds eenige grijze haren, wij zullen hem noemen, de heer X, van verlof uit Europa teruggekeerd, wordt tijdelijk te werk gesteld op het Departement Y.

Deze Controleur had in zijn diensttijd eenige botsingen gehad met zijn chefs, om reden hij nu eenmaal niet tot het genus der „slijmeringen" behoorde, zoodat hij ten slotte in de oogen der bureaucratie niet „handelbaar" genoeg was, niet „volgzaam" genoeg, „lastig" genoemd werd en op nonactiviteit werd gesteld. Na verloop van eenigeu tijd vroeg deze Controleur herplaatsing aan, natuurlijk in zijn vorige betrekking, aangezien hij veel voor die werkkring voelde — nog zeer kort te voren was een door hem samengesteld rapport, ingevolge opdracht der Regeering gepubliceerd geworden in het tijdschrift voor het B. B. — en niets voelde voor overgang in een andére betrekking.

De bureaucratie verwees hem daarop eerst naar de

geneeskundige Commissie te Soerabaja.

Die geneeskundige Commissie had op dat oogenblik tot voorzitter een zeer humaan, eerlijk en edeldenkend mensch, die aan den Controleur rondweg verklaarde, waar het om ging; n.1. om hem te „observeeren", in verband met stoornis of afwijking van geestvermogens.

De Controleur ten zeerste verbaasd over een dergelijke mededeeling, antwoordde zich met alle genoegen aan die „beproeving" te zullen onderwerpen. Nadat daarna een zeer geanimeerd discours over de meest verschillende onderwerpen tusschen Controleur en voorzitter der Commissie had plaats gehad, waarbij de Controleur blijken gaf, zulk een goed en helder verstand, zulk een goed geheugen te bezitten, dat de Commissie geen oogenblik meer aan zijn geestvermogens twijfelde, kon de voorzitter niet nalaten openlijk zijne verontwaardiging uit te spreken, over een dergelijke behandeling. De Controleur kon naar huis gaan en behoefde ter verdere observatie niet meer te verschijnen.

Sluiten