Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ik-kan mij ten volle verklaren, wat hij daarmede bedoelt en hoe hij aan die zienswijze komt.

Aandachtige lezing van mijn artikel „theorie en practijk" zal ten en ander kunnen verklaren.

Zooals ik reeds in den loop van dit artikel zeide, kent dè Regeeering de bevolking niet, is zij niet bekend met de psyche van den „orang tani". Regel voor laatstgenoemde is en zal blijven: voorschot nemen, geld leenen, grond verhuren, om direct te verteren, niet om voort t e breng e.n, — waarmede ook de specialiteiten van het z. g. Iandbouwcrediet, m.i. niet genoeg rekening kunnen houden — geld, ontvangen grondhuur, is spoedig op ; grond beplant met padi en palawidja, vertegenwoordigt bezit van voedsel; padi kan worden opgeschuurd, palawidja, bijv: djagoeng, katela, boedin, katjang, enz. kan zelfs gedurende langen tijd achtereen periodiek worden geoogst, met tusschenpetioden van rust; de landbouwer regelt het zelf wel zoodanig, dat hij d a g e 1 ij k s te eten heeft.

Het geld heeft voor hem geen groote waarde, bezit van grond, vee en product is voor hem van grooter waarde.

Is hij door overvloedige rijkdom van product in het bezit gekomen van veel geld, dan weet hij het niet productief te maken, steekt het in gouden juweelen voor vrouw en kinderen, indien hij geen nieuw vee meer kan plaatsen of geen meerdere grond wil hebben dan hij reeds bezit, of indien zijn woning reeds zoodanig is, dat daaraan geen verbetering meer behoeft te worden gebracht, als bijv: zinken of pannen dak en bergt ten slotte het restant op een veilige plaats op, of verstopt het ookwel eens in den grond.

Verlies van alle grond, staat voor den landbouwer zonder t w ij f e 1 gelijk met economischen achteruitgang.

Langdurig verlies van alle grond beteekent ten slotte voor hem en zijn gezin armoede, en overgang tot de categorie van hen, die zonder vast bestaan, van den eenen dag in den anderen leven, omreden de achteruitgang voor hem j a a r 1 ij k s grooter wordt. Ik herhaal, hetgeen ik reeds in het begin van mijn schrijven zeide : „Goede wetten moeten niet aan de logische „eischen van abstracte systemen beantwoorden, maar wel aan de

Sluiten