Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heid en recht, de menschen voor goddeloosheid, kwaad en onheil te waarschuwen. De mystiek, waarvoor de aanleg in de Grieksche volken sluimerde, bloeide overal krachtig op.

Maar belangrijker nog voor het volksleven werden de inspiratie-orakels, bovenal dat van Apollo te Delphi. De wereldhistorische beteekenis van dit instituut willen wij hier niet schetsen; het zij genoeg, er op te wijzen, dat het via de Grieksche staten, de centra van politiek en cultuur, een enormen invloed heeft uitgeoefend op de wereldgeschiedenis. Dat alles dankten Apollo en zijn aanhangers aan Dionysus, die hun de inspiratie geleerd had.

Apollo's priesters hadden dus toegegeven. De vergeefsche tegenstand van zoovelen had hun de oogen geopend. In plaats van den nieuwen god te bekampen, ruimden zij hem een plaats in onder de ouden; te Delphi werd Dionysus naast Apollo vereerd. Er was een zekere Melampus, een priester van Apollo, die de offers en feesten (met phallus-processies) ter eere van Dionysus invoerde, zonder aan den dienst der Olympische goden te kort te doen. Door deze sluwe politiek voorkwamen de priesters de verdringing van den ouden dienst door den nieuwen. Alleen te Amphiclea in Boeotiê ontstond een orakel en een vaste priesterschap van Dionysus; overal elders ging zijn vereering in die der andere goden op, en beïnvloedde deze wel, maar verjoeg ze niet. Te Delphi, waar in het vervolg om het andere jaar feesten ter eere van Dionysus werden gevierd, toonden de priesters zijn „graf" in den tempel van Apollo; een duidelijk teeken, dat de overwinnaar politiek was overwonnen. Het „graf" zal wel betrekking hebben gehad op den^ „dood" van de natuur in den winter; ieder jaar „herrees" de god weer tot nieuw leven. Een opzettelijke, verstandehjk-uitgedachte symboliek dus van de vegetatie; maar voor den fijnen opmerker ligt in dit „graf" aan den anderen kant toch ook een bewijs van een anderen dood.

Toen Dionysus eenmaal een Grieksche god was geworden, en overal in Hellas vereering had gevonden, ontstond langzamerhand een geheele mythenreeks over hem. Hij was in

Sluiten