Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Slechts met behulp van een dusdanige geleidel ij k toenemende functioneele aanpassing is het moederlijk organisme in staat nu eens voor één en dan weer voor twéé individuen tegelijkertijd de voor het leven onontbeerlijke verrichtingen te kunnen presteeren: hart en longen, nieren en lever der moeder verdubbelen hun arbeid gedurende de ontwikkeling der vrucht.

Bij de menschelijke geboorte, welke gewoonlijk min of meer onttrokken is aan het oog van den leek, heeft de deskundige de gelegenheid ongedachte graden van aanpassingsvermogen van het geheele vrouwelijke organisme aan zijn oorspronkelijke bestemming waar te nemen.

Alle grenzen, welke er tot aan het zich nestelen der vrucht in den moederschoot, geweest waren, verwijden zich gewillig bij den intocht van den toekomstigen nieuwen wereldburger.

Dat is bij den mensch in tegenoverstelling tot de viervoetige dieren des te bewonderenswaardiger, naarmate met de verwerving van den rechtopgaanden gang het bekkenbeenderstelsel veel solider en de ruimtelijke verhouding van het kinderhoofd tot het moederlijk bekken (in verband met de sterkere hersenontwikkeling) minder gunstig geworden is.

In de baarmoeder, die gedurende de ontwikkeling der vrucht diende tot haar bescherming en voeding, wordt gelijktijdig met de emancipatie der vrucht van zijn voedster een kracht wakker, die er naar streeft de organismen, die elkander hoe langer zoo meer vreemd worden, te scheiden: en de uitdrijving der vrucht neemt een aanvang.

Dat de moederlijke voedings- en circulatie-organen gedurende deze overbelasting in den regel zelfs geen anatomische afwijkingen vertoonen en dat ook de bijzondere voortplantingsorganen, waarin een zoo geweldige anatomische verandering heeft plaats gehad, weer zonder dat zij er nadeel van hebben ondervonden, stipt terugkeeren tot den oorspronkelijken rusttoestand, is wel het beste bewijs van de ideale elasticiteit van het moederlijk organisme, welke die van den man verre overtreft. 225

Sluiten