Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ties op voortplantingsgebied de schadelijke gevolgen ondervinden wil.

De volmaakte moeder is aldus met in staat — zooals de man, die bij de arbeidsverdeeling der natuur minder met directe voortplantingsplichten belast is, of zooals de vrouw, die zich om de een of andere reden aan de vervulling dier plichten onttrokken heeft — onbeperkt cultuurwaarden te scheppen op kosten der natuur, wanneer zij in haai nakomelingschap de schoonst denkbare vrucht eener practische synthese van voortplanting en ontwikkeling dei menschheid belichaamd wil zien.

De loeping dei vrouw eischt dan ook, dat zij bij haar streven naar cultuurverwerving in alle opzichten rekening houdt met haar natuur.

Weliswaar kan de vrouw ook op minder ideale wijze dan die, waarbij cultuui en natuur harmonieeren, streven naar vervulling harer plichten, maar daarbij komt onvermijdelijk een van beide in meerdere of mindere mate in het gedrang.

De vraag is niet van interesse ontbloot: in hoeverre één van beide of afwisselend beide eigenschappen, zonder welke geen moeder volmaakt is, kan of kunnen worden genegeerd, hoever een dergelijke verwaarloozing kan gaan en of slechts de te groote zorg aan de een besteed, de eenige oorzaak is eener verwaarloozing van de andere, öf dat ook andere minder prijzenswaardige motieven daarbij een rol spelen?

De beantwoording dezer vragen zou ons hier evenwel te ver voeren.

Zóóveel is evenwel bij den huidigen stand van het vraagstuk zeker, dat de vrouw, welke een hoogeren trap van beschaving bereikt, te staan komt voor een botsing van plichten, maar ook, dat de bevredigende verzoening dier tegenstrijdigheid haai levenstaak voimt.

Bij het streven om het hoogste te bereiken in dezen voortdurenden strijd tusschen natuur en cultuur, komt het meestal tot een schommeling om den doelmatigen evenwichtstoestand. Uit den aard der zaak hebben daarbij, onder den invloed der 281

Sluiten