Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deze metode van: weersta de boze niet — werkelik zuiver doorgevoerd zou worden, dan moest men de leerlingen toestaan, door het kwade heen te Jte komen tot het goede, m.a.w. men zou ze zich eerst maar zuiver in 't kwade moeten laten uitleven, tot 't hun verveelde. En dan zou 't bedrag baldadigheid, dat 42 leerlingen uithaalden, zó groot worden, dat 't de metode zelf onmogelik zou maken. Stel u voor, dat we ze met 'n klas in praktijk brachten. Onze kontróle zou al gauw vragen, of we mal waren. En de resultaten van 't onderwijs, waarnaar steeds zo dringend wordt gevraagd, waar zouden die voorlopig blijven!

En dan nog iets. Elkeen is geen Jan Ligthart. Zo lang men zich bij enig werk bedient van menselike krachten, moet men rekening houden met de gemiddelde menselike natuur. En die zal wel 't midden houden tussen overgrote zachtmoedigheid en buitengewone hardheid. Bovendien moet ieder z'n eigen natuur volgen en de meesten van ons staan nog niet zó hoog, of ze moeten zich nog soms van enig geweld bedienen. Of zij knauwen hun gezondheid door al dat verbijten.

*

Nu kan men nog aanvoeren, dat er onder de kinderen naturen voorkomen, op wie lichamelike straf een averechtse uitwerking heeft; die er zich diep door vernederd voelen en er koppig tegen in worden. Ja, die zijn er ook en dat zijn vaak de slechtsten nog niet. Hiervan herinner ik me 'n typies geval.

In 'n klas, één hoger dan de mijne, zat een grote, grove jongen met erg onverschillige manieren en 'n erg rauw geluid. Net 'n type, om last mee te krijgen. Mijn kollega uit die klas kon ook niet best met 'm opschieten; op 'n morgen, dat ie school moest blijven, ging ie er van door; m'n kollega d'r achter aan en daar ik net over de gang kwam, kon ik 'm opvangen. Samen sleepten we onze arrestant, die zich hevig verzette, naar de klas terug; waarna ik me bescheidenheidshalve terugtrok. Ik hoorde echter nog, hoe hij schreeuwde: „Ja, dan kenne jullie 't wel winne, twee grote kerels tegen 25

Sluiten