Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Eindelijk! Daar helden de velden gedecideerd omlaag. In looppas stormden we verder. Plotseling bleef Lugard staan:

„Kijk eens!"

„Ja, dat is een beekbedding. Wat zou dat?"

„Wat dat zou, dat een beek tot nu toe steeds naar 't dal heeft gestroomd en nooit naar een bergtop. Als we dus de beekbedding volgen, komen we gedecideerd beneden."

Er viel tegen deze theorie niets in te brengen.

Hijgend en blazend holden we verder; maar nu zouden eerst recht de hindernissen beginnen. Want beekbeddingen zijn niet altijd goed onderhouden bergpaden en tegen wil en dank moesten we dezen grilligen gids verlaten en we raakten aan 't dwalen tusschen ontelbare waterstroompjes.

Eerst trachtten we, springend van rotsblok op rotsblok, den anderen oever te bereiken, maar toen een aardedonkere nacht over het bergland zonk, baggerden we er maar doorheen, niet meer lettend op natte voeten of beenen. We waren immers toch door en door nat; een dikke sneeuwlaag bedekte ons, doordrenkte ten slotte onze kleeren en deed den barometer van ons humeur bedenkelijk dalen. Precies weet ik niet meer, hoeveel tijd we doorgesjouwd hebben in de diepste duisternis over het oneffen, padlooze, steile terrein, dat ons eenige malen tot teruggaan noopte, terwijl onafgebroken de sneeuw om ons heen wolkte, als een verfijnde terging. We raakten dan ook in het stadium, waarin iedere alpinist in zijn leven wel eens heeft verkeerd, het stadium waarin je je zélf voelt worden het volmaakt onschuldige slachtoffer van booze, dreinende berggeesten. We waren overtuigd, dat de Petit Col Ferret een ellendige Col was, begrepen niet, dat zoo'n stomme Senn niet gewaarschuwd had voor de sneeuwvelden en verdere moeilijkheden; vonden dat de ezeldrijver met zijn ezel best op ons had kunnen wachten; foeterden op de zon, die in September onbehoorlijk vroeg ter kimme neigt.

„Kim"? Je zag nota bene niets dan mist; je verweet elkaar, dat je beneden den goeden weg niet hadt gekozen. ... die je geen van beiden hadt gezien; je schreeuwde naar je vooruitloopenden tochtgenoot, verontwaardigd, dat hij niet had gemerkt

Sluiten