Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Die klanken, die steeds hooger gaan Om aan de starren stuk te stooten.

Pleuntje.

O luister!

Poot.

Jubel overal! O nacht van mijn herwonnen vrede! Dat nooit dit lied mij sterven zal Draag als een heiige beê ik mede.

{Zg willen heengaan).

ACHTSTE TOONEEL.

origen. Van der Dussen, Zevencotius, van Lodesteijn, van Berkel en van Bleiswij k.

{Zij treden binnen met luchters).

Van der Dussen. En zoo nu sluipt gij heen bij nacht En neemt elk woord van afscheid mede? Ik had het vroeger nooit gedacht Dat ooit aan U wij zóó misdeden.

Poot. ' Ik weet niet wat ik zeggen moet, Mijn trouwe vriend in kwade tijden. Vergeef mij dezen slechten groet, Vergeef hem mij: wij moeten scheiden.

van der Dussen. Wat zegt Apollo's geest ervan, Mijn waarde heer van Zevenkoten ? Is dit iets dat men dulden kan Zelfs tot lankmoedigheid besloten ?

Poot.

5traks steeg ik op naar 't sterrenheir. En hoorde er reeds hoe d' engelen zingen. Thans viel ik weer op aarde neer En blijf een boer in alle dingen.

Sluiten