Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onwaardige heb geopend, hem de eer van mijn familie heb prijs-gegeven...

Jean.

De schande! — Ja, ziet u, ik heb het wel gezegd! Men moet niet denken, want dan praat men. En men moet niet praten!

De freule.

O, wat spijt het mij — wat spijt het mij! — En wanneer je mij tenminste maar lief had!

Jean. , /

Voor de laatste maal — wat bedoelt u? Moet ik schreien, moet ik over rijzweepen springen, moet ik u kussen, u voor drie weken naar het Como-meer lokken en dan... wat moet ik ? Wat wilt u ? Dat begint pijnlijk te worden. Maar zoo gaat het, wanneer men zich met de zaken van vrouwen bemoeit. Freule Julie, ik zie dat u ongelukkig bent; ik weet dat u lijdt, maar ik kan u niet begrijpen. Zulke dingen doen wij niet; haat is er niet tusschen ons! Liefde is voor ons een spel, wanneer het werk er ons tijd voor laat, maar wij'hebben niet heel de dag en heel de nacht tijd, zooals u. Ik geloof dat u ziek bent, zeker bent u ziek.

De freule.

Je moet goed voor mij zijn en nu praat je als een mensch.

Jean.

Ja, maar wees ook zelf een mensch! U spuwt op mij en u veroorlooft mij niet, dat ik mij — aan u afveeg.

Sluiten