Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en niet het minst hierdoor dat in de cultuurlanden die de grootste denkers der tijden hebben voortgebracht, met name Duitschland en Enland, de dramatiek dood is, evenals voor het grootste deel alle goede kunst.

In andere landen heeft men gemeend, een nieuw drama te kunnen scheppen door de oude vormen met de inhoud van de nieuwe tijd te verbinden; maar deels hebben de nieuwe gedachten nog geen tijd gehad, zoo populair te worden dat het publiek heeft kunnen leeren inzien waarom het handelt; deels hebben de partij-twisten de gemoederen zoo verhit, dat een waarachtig, onbevooroordeeld genieten niet heeft kunnen intreden, waar men met zijn innerlijk tot botsing kwam en waar een applaudisseerende of fluitende meerderheid haar druk uitoefende, zoo openlijk als dat in een schouwburg gebeuren kan; deels heeft men niet de oude vorm voor de nieuwe inhoud verkregen, zoodat de nieuwe wijn de oude vaten barsten deed.

In dit drama heb ik niet getracht, iets nieuws te geven — want dat kan men niet — maar om de vorm te modemiseeren naar de eischen, die naar mijn meening de nieuwe menschen aan deze kunst zullen stellen. En tot dit doel heb ik gekozen of mij laten verlokken tot een motief, dat buiten de daaglijksche partij-strijd ligt, daar het probleem van sociaal stijgen of vallen, van hooger of lager, beter of slechter, man of vrouw, van blijvend belang is, geweest is en zijn zal. Zooals ik dit motief uit het leven nam, gelijk ik het voor eenige jaren heb hooren vertellen, toen het voorval een diepe indruk op mij maakte, scheen het mij tot een treurspel geschikt, want nog maakt het een treurige

Sluiten