Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn, omdat volks-scène's slecht worden gespeeld en omdat een aantal potsemakers zulk een gelegenheid willen gebruiken om geestig te zijn, en zoo de sfeer verstoren. Daar het volk zijn hatelijkheden niet improviseert, maar er reeds bestaand materiaal toe gebruikt, dat een tweeledige beteekenis krijgen kan, heb ik het spotvers niet gedicht, maar een minder bekend dans-spel genomen, dat ik-zelf in de omstreken van Stockholm heb opgeteekend. De woorden zijn wel ongeveer, niet direct een toespeling, maar dat is ook de bedoeling, want het arglistige (zwakke) van den slaaf veroorlooft hem géén onmiddelijke aanval. Geen sprekende potsemaker dus in een ernstige handeling, geen ruwe grijns bij een voorval, dat het deksel sluit van de doodkist van een geslacht.

Wat de dekoratie betreft, ik heb aan de impressionistische schilderkunst het onsymetissche, het bruuske ontleend en ik geloof daarmee in het opwekken van c\e illusie iets gewonnen te hebben, want doordat men niet heel de kamer en niet heel de inkleeding ziet, wordt de gelegenheid gegeven deze te raden, dat wil zeggen: de phantasie wordt in beweging gebracht en vult aan. En ook heb ik op deze wijze dit gewonnen, dat ik het vermoeiende afgaan door deuren vermeden heb, vooral door tooneeldeuren van linnen, die bij even aanraken wankelen en niet eens het vermogen hebben, aan de toorn van een woedende huisvader uitdrukking te geven, als hij na een slecht middagmaal uitgaat en de deur toe-gooit, „dat heel het huis beeft." (Op het tooneel wankelt het). Ook heb ik mij aan één decoratie gehouden, zoowel om de personen met het

Sluiten