Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schappij in dit uiterste Oosten van Siberië te vestigen en gevestigd te houden.

II Wat de ontwikkeling van Siberië tegenhield

Er is meermalen een zeer ongunstig oordeel geveld over Kusland als koloniale mogendheid. Rusland, zoo hebben zelfs Kussische schrijvers gezegd, kan wel veroveren, groote gebieden aan zich onderwerpen, maar de veroverde gewesten koloniseeren kan het niet. En dan wees men op Siberië Drie eeuwen zijn er verloopen, zei men, sedert de eerste Russische kozakken den Oeral overtrokken om in het Siberische land door te dringen ter wille van den pelshandel met de mboorhngen. En toen op deze wijze de handelsbetrekkingen de aanleiding werden tot veroveringen in het Siberische land en overal vaste punten voor Russische nederzettingen of „tracts werden uitgekozen, die zich langzamerhand tot steden ontwikkelden, toen bleek ten slotte, dat het veroverde gebied in grootte verreweg het moederland overtrof. Maar, zei men verder, er was veel te weinig of haast niet „gekoloniseerd". In dne eeuwen tijds, dat is van de eerste helft der 16e tot aan de eerste helft der 19e eeuw, was de eigenlijke Russische bevolking tot niet- veel meer dan drie müüoen zielen opgekomen.

De oorspronkelijke volksstammen, de Boerjeten, de Korjeken en rvamtsjadalen, de Toengoezen en Jakoeten, de Samojeden en Oostjakken, en hoe die Noordaziatische stammen meer heeten mogen, voor een deel herdersvolken, voor een deel jagers en visschers, schier allen natuurvolken, zijn nergens bestand geweest tegen de opdringende Russische macht. Zij moesten wnken, zich onderwerpen, werden in alles dienstbaar aan hunne veroveraars, en daar bleef het dan bij. Eerst in ateren tnd werd er ten minste iets gedaan voor hunne üchamelrjke en geestelijke belangen, voor hunne bekeering tot het Christendom o. a. Maar, over 't geheel genomen, heeft Kusland in de eerste drie eeuwen zijne Siberische kolonie verwaarloosd. Zoo sprak de critiek, en haar laatste woord

Sluiten