Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Volgens de rechtspleging van het Heilig Officie moest een beschuldigde, die wederspannig tegen, het rechterlijk bevel was, geboeid aangebracht worden en in de gevangenis van het Heilig Officie zijn veroordeeling afwachten.

Galilei werd niet geboeid, noch geketend, noch als een boef van zijn vrijheid beroofd.

Galilei werd niet in een akelige, vunzige gevangenis opgesloten.

Galilei werd niet op de pijnbank gefolterd. Galilei werd niet hard, niet onmenschelijk, niet wreedaardig behandeld.

Dit blijkt overduidelijk en zeker uit de getuigenissen van Galilei zelf, uit zijn brieven, uit de akten van het rechtsgeding, uit de berichten zijner tijdgenooten.

Voor al die gruwelen kan men geen enkel bewijs aanvoeren: mén heeft ze verdicht en uit den duim gezogen.

De kenners van het proces van Galilei, niet alleen katholieke, maar ook niet-katholieke, verwerpen die sprookjes een stemmig. E&jj^N^

De Paus had het volste recht om Galilei voor de kerke lijke rechtbank te dagen; niemand zal dit wel redelijk kunnen betwisten. Galilei was niet zonder schuld. De - aanklacht tegen hem^bevatte twee punten: i. Hij was ongehoorzaam(geweest aan" de voorschriften van het Heilig Officie — zijn wettige kerkelijke overheid — en hij had zijn woord van 1616 gebroken. — 2. Hij verklaarde wel, dat hij het vraagstuk van * del beweging der aarde slechts als een hypothese i-oude behandelen, maar feitelijk volgde hij den weg der bevestiging en leerde zijn theorie op absolute wijze. Deze klachten uitte Paus Urbanus VII1 uitdrukkelijk in een onderhoud met den Toskaanschen gezant NiccolinI. (*)

A. Galilei werd niet geboeid, noch geketend, noch als een'boef van zijn vrijheid beroofd en in de gevangenis gezet.

Maandenlang gaf Galilei geen gevolg aan de dagvaarding om naar Rome te komen en zich te verantwoorden. Hij wendde ziekte voor. De Paus beval nu, dat hij als gevangene geboeid naar Rome moest overgebracht worden, carceratus et ligatus ac

(!) Le Opere di Galilei. IX 1 p. 435. j— von Geblèr, Die Akten, etc. p. 53—56.

Sluiten