Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

velt. Met alle aandacht keek zij naar die kleine, breede, goed verzorgde, vleezige hand, en terwijl hij sprak, stelde zij haar diagnose, zooals een dokter het doet van zijn patiënt. „Iemand, dien je onder alle omstandigheden kunt vertrouwen, oprecht en openhartig, een tikje naïf, — dacht zij, — neen,zelfszéérnaïf."

„Weet u?" zoo ging intusschen de notaris voort, „ik heb <er altijd naar gestreefd, in deze mijn plicht te doen. Niet, dat het een plicht voor mij was, versta mij wel, want wat men zelf prettig vindt, noem ik geen plicht. Ik heb getracht voor die meisjes te doen, wat haar vader zou gedaan hebben, indien hij was blijven leven. Toen ze vijf en zes jaar waren, heb ik ze onder mijn hoede gekregen, ik heb ze, zooals het in die kringen gewoonte is, van Engelsche kinderjuffrouwen en later van Fransche gouvernantes voorzien

Dat alles heeft me veel hoofdbrekens gekost .... Want ik kan beter een testament opstellen, of een verkooping leiden, dan getuigen vragen en naar allerlei bijzonderheden informeeren van mij onbekende menschen. Van de familie behoefde ik geen steun te verwachten; die familie" — hier wachtte hij ■eenige oogenblikken en keek juffrouw Rijnvelt onderzoekend aan — „nietwaar," en hij legde zijn korten wijsvinger tegen zijn neus, „ik kan er van op aan, dat alles, wat ik u zeg, iusschen deze vier muren blijft?" — Juffrouw Rijnvelt knikte geruststellend met het hoofd — „de familie is zéér onsympathiek en bestaat uit een mallotige, kinderlooze tante en een uitgedroogden, met niets zich bemoeienden oom, die lieten mij best mijn gang gaan, ze waren blij van den last af te zijn, geldelijk misschien nog het meeste, maaf ziet u, je kennissen, die doen het je aan, die helpen je van den wal inde •sloot .... die zeggen je altijd, dat je het zóó niet had moeten doen, hoe je het dan ook gedaan hebt .... Ze hadden altijd een veel beter iemand op het oog, juist als ik -na veel hoofdbrekens iemand anders had gehuurd, maar

Sluiten