Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op zakelijke manier „waarom uw beide pupillen buiten moeten wonen ?"

De notaris draaide even onrustig op zijn stoel, en antwoordde toen kortaf: „Een dringende reden!"

„Dan is de zaak zeer gemakkelijk te beantwoorden; ik ga steeds van de stelling uit, dat een mensch altijd gezegend wordt, als hij blijmoedig den weg gaat dien God hem aanwijst, dan hebben wij niet te vragen, wij hebben slechts te gehoorzamen."

„Tuut! Tuut!" — viel nu de notaris uit — „zoo gemakkelijk is het rekensommetje niet, dan was ik waarlijk niet hier gekomen. Ik zie wel, dat ik u nog meer zal moeten vertellen. „De moeder van die beide meisjes, juffrouw Rijnvelt, isheel ziek," en hij sprak weer op dien zachten, geheimzinnigen toon, als bij het begin van het gesprek. „De dokter heeft mij gezegd, dat het voor haar noodzakelijk is, buiten te wonenNu sta ik voor de groote vraag: Zal ik het gezin uit elkaar halèn, de meisjes in de stad laten, en de moeder buiten laten wonen, of zal* ik ze samen naar buiten zenden ? Ik heb op de Veluwe, in een der mooiste gedeelten van ons vaderland, een tijd geleden een aardig geriefelijk buitenhuis gekocht. Doe ik dien meisjes nu onrecht, als ik ze daar laat wonen,, vooral omdat ik niet van plan ben, automobielen of andere vervoermiddelen aan te schaffen?"

„De eerste plicht van die meisjes is natuurlijk haar moeder te verplegen" zeide juffrouw Rijnvelt op strengen toon, „dat is iets, dat God haar oplegt en als de moeder voor hare gezondheid naar buiten moet, is het niet meer dan haar plicht, mee te gaan."

„Die meisjes kunnen haar moeder niet verplegen," hernam de notaris weer even zacht. „Ik zeide u reeds, dat ze heel ziek is," —hij wees bij deze woorden op zijn voorhoofd.— „Zij heeft gelukkig een trouwe dienstbode, die haar al

Sluiten