Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE SCHEPPING

Oondoorgrondelijk Begin! Een eeuw'ge sluier Bedekt Uw rein gelaat , Geen blik vermag, door 't mistig waas Te dringen, tot waar 't Geheim der schepping rust. Hoe verder men ook naar U zoekt, Te meer verliest men 't Spoor der Wenteling. Slechts als men een blik naar binnen werpt, Ontvouwt zich helder De Lotus van 't begin

Er was een Niets en toch een Alles; Een Chaos was er en toch orde; En in die Ruimte zweefde eenzaam Het Para-Brahma van het Heelal.

Hol weerklonk toen in de Leegte Het geklap van d'Arendsvlerken; Toch zou zelfs de scherpste ziener Vruchtloos naar dat Brahma zoeken.

Een Lichtstraal, uit het oog van 't Brahma Voortgeworpen in 't heelal, Een Grondlijn vormde in de RuimteEen Basis van Rechtvaardigheid.

En op die Basis stond een Cirkel, Opgaande in de Ledigheid; Het wonder dat hier thans geschiedde Het menschbegrip te buiten gaat.

Sluiten