Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het kan ook gebeuren, dat geen van allen overwinnen, maar allen te verzwakt zijn om verder te vechten, en daarom vrede sluiten. Dan beginnen zij, zoodra zij maar kunnen, hun nieuwe bewapening, om, zoodra zij sterk genoeg zijn, weder te gaan vechten.

Deze twee einden van den strijd zijn, zoover wij zien kunnen, de eenig mogelijke.

Zij zijn evenwel de ondergang onder het Imperialisme van het proletariaat.

Als het proletariaat, door den langdurigen oorlog, en door zijn gevolgen, uitgeput en lange tijden werkloos, dan nog weer belast werd met nieuwe, nog reusachtiger bewapening en nieuwen oorlog, zou het dit, als georganiseerd strijdende klasse, niet kunnen dragen.')

De groote materieele ellende, door den oorlog en de ekonómische depressie veroorzaakt, zou het geestelijk hebben uitgeput, zijn weerstandsvermogen hebben verzwakt, — nieuw Imperialisme, nieuwe bewapening, nieuwe oorlog zou zijn ekonómische kracht vernietigen.2)

Bij dezen eersten wereldoorlog gaat het dus om het Bestaan der Arbéiders. Wel te verstaan: om het Bestaan der Arbeiders als strijdende klasse.

Het Proletariaat moest zich dus, om die mogelijkheid, tot het uiterste en met alle middelen, tegen het Imperialisme en den Wereldoorlog verzetten. Ook om zijn toekomst. Ook uit zelfbehoud.

En bovendien dreigt na dezen oorlog een reeks van Wereldoorlogen, zooals wij boven reeds zagen, om het Monopolistisch Bezit van groote deelen der wereld.

Ook daarom dus moest het proletariaat zich totjiet uiterste teweer stellen.

Zien wij nu de redenen die de Duitsche Sociaal-Demokraten, — en met hen die van Frankrijk, België, Engeland, etc. — voor hun deelnemen aan den wereldoorlog opgeven.

Zij zeiden: vóór het uitbreken yan den oorlog hebben wij alles gedaan om hem te verhinderen.

■ Dit is onwaar. Het machtigste middel tegen het Imperialisme en den oorlog, de actie der Massa zelve, is niet gebruikt.

Noch in de jaren vóór den oorlog, — toen zij de Duitsche Heerschende Klassen ha'd kunnen doen beven voor de macht van het Proletariaat, — noch toen de oorlog kwam.

De verdere redenen ter verdediging van het vrijwillig meedoen aan den oorlog als hij eenmaal uitgebroken is, kan men in drie soorten onderscheiden.

') Over de kansen van den Wereldvrede, het Staten-Verbond van Europa en dergelijke, spreken wij in het laatste hoofdstuk.

2) Een Revolutie, als gevolg van deze ellende, zou mogelijk zijn. Maar onder de allerslechtste omstandigheden, door een uitgeput en ongewapend proletariaat gevoerd. Op de mogelijkheid van een Revolutie onder zulke omstandigheden kan het proletariaat evenmin aansturen. .

Sluiten