Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo willen ook wij nu strijden, uit alle macht, met alle middelen, die ons ter beschikking staan, tegen het noodzakelijke Imperialisme, opdat wij niet worden tot een geestelijk, materieel en zedelijk wegzinkende massa van koelies, maar tot een zegevierend proletariaat.

Hier ziet men reeds duidelijk het onderscheid in algemeene opvatting tusschen de oude marxisten en ons.

Wij zullen het echter nog duidelijker, nog beslissender aantoonen.

Wij zullen nu weerleggen de argumenten, dat de wereld nog niet rijp zou zijn voor het Socialisme, en dat het Kapitalisme nog niet kan vernietigd worden.

Cunow zegt: Gij poogt het Imperialisme den'weg te versperren, het te vernietigen. Gij wilt het vernietigen door massa-actie, door massastakingen, enz., gij wilt het vervangen door het Socialisme, — en deze uw strijd van versperring, van vernietiging is onmogelijk, omdat het Kapitalisme nog noodzakelijk, het Imperialisme nog een noodzakelijke ontwikkelingsfaze van het Kapitalisme, het Socialisme nog onmogelijk is.

Wij zouden hem kunnen voorhouden, dat iedere door de socialisten gevoerde strijd tegen het kapitalisme, ook de kleinste vakvereeningsstrijd, een strijd tot zijn vernietiging is.

En dat in alle fazen van het kapitalisme de socialisten, onze groote voorvechters, hun strijd immer hebben opgevat als een strijd tot vernietiging van het kapitalisme. Hetzij door hun geweldige energie en vuur, hetzij door hun helder inzicht: zij hebben eiken strijd zóó opgevat alsof hij de verwezenlijking van het socialisme zou brengen. Dat heeft hun niet alleen hun weergaloozen moed en hun kracht gegeven, maar zij hebben, zooals wij verderop zullen zien, met deze opvatting ook in hoogeren zin gelijk gehad. ')

Toch willen wij Cunow's bewering voor een oogenblik als waar aannemen. Want hier ligt het knooppunt, de kern van de geheele tegenstelling tusschen de oude en de nieuwe marxisten, tusschen de aanhangers der oude en die der nieuwe taktiek.

Het onderscheid tusschen de oude ontwikkeling van het kapitalisme en de nieuwe, tusschen die van de negentiende en die van de twintigste eeuw is dit:

Het kapitalisme heeft zich nu ontwikkeld en ontwikkelt zich tot een hoogte waarboven geen hooger meer is.

Boven de trust, het syndicaat, het monopolie bevindt zich niet nog een andere hoogere hoogte.

Dit op ekonomisch gebied.

En wat de trust, het monopolie is op ekonomisch, dat is het Imperialisme op politiek gebied. Het Imperialisme is de invoering, de uitbreid ig van het kapitalisme

') Als voorbeeld noemen wij den laattten grooten »irijd, de Russische revolutie. Haar grootste strijders streden voor den val van het tsarisme en voor de spoedige verwezenlijking van het socialisme. Hun eischen richtten zich naar beide.

Sluiten