Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om niets.... Of — was er wel wat en moest ik opstaan, in plaats van die Romanée te slurpen, als een fijnproever, die keurt? Ik haatte mezelf, vol twijfel wanhoop; ik weet, dat ik vreemd bewoog op mijn stoel; en toen ik weer iets aan mevrouw wilde zeggen, trok zij het hoofd achteruit, als bang, dat ik te dicht naar haar op zou dringen. Meende ze, dat ik dronken was? Die, misschien onbewuste, luttele handeling van de, niet mooie, maar met haar fijne distinctie bijzonder aantrekkelijke vrouw, maakte even me radeloos. In een overstelping van bruuske gewaarwordingen dacht ik weer aan de voldoening, aan het revanche-gevoel, dat mijn vader nu gehad zou hebben, als hij me aan deze Keizersgracht-tafel had geweten. Ik voelde een woedend zelfverwijt, dat ik mijn gastheer om niets verdacht; en door dat schuldbesef heen, neep de behoefte om dan ten minste de gastvrouw aangenaam te zijn. Ik zocht, onbeholpen, een middel; iets om een nieuw gesprek in te leiden. Als ik vroeg, of zij veel piano speelde; of zij me straks wilde begeleiden? Op het moment, dat ik mijn gezicht naar haar toewendde en mijn lippen bewogen, begon de dame aan mijn andere kant opeens tegen me te praten. Na twee korte banaliteitjes in het begin, hadden we vrijwel niets meer tegen elkaar gezegd. Zij was een opzichtig-mooie vrouw en koketteerde met de meneer aan haar

Sluiten