Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijken! Onderwijl dacht ik wel: wat zal ik zingen? maar het maakte me niet ongerust, 'k had dezelfde fatalistische moed als bij iets onverwachts voor de Bühne....

Eindelijk stond men op van tafel. De dames weggebracht, wij gaan rooken. Ik dorst zijn kamer haast niet in. Toen ik binnen was en de knecht vóór me had met sigaren, liep ik weer weg naar de lavabo, om maar even alleen te zijn. Een straal water over mijn polsen gaf moed. Maar weer had ik, de drempel van zijn kamer overgaande, dien angst, dat ik er iets zien zou, herkennen

Hij stond er. Om hem, drie van zijn gasten. Twee zaten er rookend bij. Ze keken even om en het gesprek stokte. Ik merkte, dat men over mij sprak. Ik kwam glimlachend nader.

— Cher maitre, je koffie Geef andere,

Willem.

Ik protesteerde, belette de knecht nieuwe koffie te halen, bedankte voor de pousse, nam een sigaar En praatte! In mijn kopje roe¬

rend, vriendelijk-lachend, nam ik de leiding van het gesprek.

De kerel, die zich aan tafel die geestige toespeling had veroorloofd op mijn niet-getrouwd zijn — als een vet gedierte lag ie over een causeuseheen— had een smeerpoetserijtje verteld, waar een actrice bij te pas kwam en nu waagde hij het mij te interpelleeren — ik moest fameuse dingen beleven!

Sluiten