Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

8 Augustus.

Troebelen te Antwerpen, tusschen Duitschers en Belgen; hevigere troebelen te Brussel: Luik in SXurm genomen, de krans der sterke forten vernietigd door de tot nog toe geheim gehouden 42 c.M. Mörser kanonnen, de vreeselijke monsters...!

Een stupefactie slaat mij in het gezicht. Ik begrijp niets meer. Naïef noemde ik de Duitschers, o duizend maal naïver ben ik. België ? Maar België was immers altijd neutraal, als wij zijn, wij, in Holland?? Waarom dan Luik? Waarom dan België?? *)

Ik vraag het om mij, een weinig dringend, ik geloof zelfs, een weinig hoog. Mijne naïveteit eischt eene verklaring. Ik vind het zóo immens, wat ik om mij hoor, wat ik lees in couranten en op de muren der huizen, dat ik weten wil en begrijpen ...

Zij verklaren het mij. Zij willen hebben, dat ik het begrijp. Zij leggen mij uit, dat zij de bewijzen, weet ge, de bewijzen hebben, dat als z ij niet België's grenzen waren overtrokken, het Fransche leger ... Ge begrijpt wel. Zij zijn dus in hun Récht. Zij hebben geèn volkenrecht, zij hebben geen neutraliteit geschonden.

In hunne woorden is een angstige drift om mij te overtuigen. Be ben geen politieke persoonlijkheid; zij, die om mij zijn, zijn eveneens niet anders dan onpolitieke burgers, maar zij willen mij toch overtuigen. Tk ben een atoom van de „publieke opinie" en die willen zij op hunne hand hebben. Zij omdringen mij, zij willen mij met dwang overtuigen. Luik, zoo een gewichtig, strategiesch punt: ik moet toch wel begrijpen, dat... • Jawel, jawel, ik begrijp. Ik begrijp nu alles van het vreeselijke „Recht". Maar ik begrijp ook andere dingen

') Van het dier dagen door Duitschland gestelde ultimatum aan België was destijds te München niets bekend.

Sluiten