Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die van dezen modèrnsten Oorlog, als zelfs tijdens de tragische Volksverhuizing niet werden gekend... Strijden van vertwijfeling om volksbestaan over de als een vulkaan krakende Aardbol... Legermassa's, die tegen eikair in dreunen, reusachtig als nimmer nog bonsden op elkaar aan nimmer nog zoo uitgestrekte grensgebieden. Gróót is dat alles, van óns menschelijk standpunt gezien. Armzalig wordt het, van hoogere hoogte. Armzalig blijft het voor de zaligen, zoo zij dat mierengewriemel aanschouwen. Misschien zien zij er nauwelijks heen...

Klein blijven de menschen op hunne aarde, voor de geesten, die hooger zweven. Groot, grooter dan ooit, doen hunne agglomeraties, voor wie, tijdgenooten, hun bloedig woelen maar menschelijk ontsteld aanzien. Het menschelijk bedenken spitst zich tot genialiteit, om elkander te vernielen. Uit de lucht storten de Zeppelinen neêr de stad-vernielende bommen; de mysterievolle Mörserkanonnen richten van vérre, vérre horizon of heuvel naar de gepantserde forttorens, die rijzen en dalen als torens van toovenaars, en feilloos zwieren de zware granaten mijlen, mijlen lang door de lucht, tot zij loodrecht neer donderen en twee, misschien één, het fort in de lucht er doen springen... Reusachtige ontploffing in éen seconde van wat jaren lang werd bedacht, geschapen, betaald, bewaakt...

Het is als een roman van Jules Verne...

De Dreadnoughts...

Neen, zij nog niet. Maar om den zeeslag bij Helgoland — o, het telegram is zéér gematigd, hoewel vier Duitsche kruisers vergingen — wimpelen daar ook niet — als om het doode prinsje, die zwarte wimpels voor...

Sluiten