Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

opvlammen een groote, onbluschbare haat meer. En toch, hun afschuwelijke misdaad was een immense misdaad, overstelpte door de tragische immensiteit er van.

Ik herinner mij, in München, toen wij er van hoorden. In stupefactie riepen wij uit:

— Waarom Luik??

Naïve stupefactie van onpolitieke zielen als de onze, die meenden, dat „neutraliteit" nóóit geschonden kón worden 1

Toch, trots alles, die misdaad was immens. Was er eene van een tragiesch voort gestuwd volk...

De verwoesting van Leuven, nog niet opgehelderd ... ik kan haar toch nog niet anders zien dan als een oorlogs-onvermijdelijkheid. Is het mogelijk steeds in den oorlog van het Heden te denken aan de Schoonheden van het Verleden 1 En de kanonschoten af te wenden van alle historische schoonheden? Was het zelfs niet te waardeeren, dat Duitsche officieren op dat oogenblik het stadhuis van Leuven wisten te redden van den brand, die het reeds omringde?

Was Mechelen's kathedraaltoren niet alléén getroffen omdat van die hoogte de Belgen reeds schoten ... ?

Ten minste, zoo wilde ik het toén zoo gaarne beschouwen. Trots alle ingeboren antipathie, moét ons gevoel rechtvaardig blijven.

Nu is de Kathedraal van Rheims opzettelijk gebombardeerd en vernietigd.

De verontwaardiging, die door de wereld huivert, is bijna vreemd. Om honderdduizende soldaten, vermoord, verminkt, verwond is geen verontwaardiging geweest, De oorlog, hoe wreed ook, is de oorlog. Een Mörserkanon heeft het recht om een fort in de lucht te doen springen. Geen artillerie ter' wereld heeft het recht een wonderbouw van kunst en geschiedenis opzettelijk te treffen.

De wereld heeft dit overal gevoeld.

De verontwaardiging, die door de wereld huivert,

Sluiten