Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

George werkelijk geen moeite behoefde te kosten, een gesprek met hem gaande te houden. Mr. Sweet had immers heelemaal niet die nare gewoonte van Engelschen om alleen maar hun eigen taal te willen spreken. Gisteren nog had hij, toen alle dames haar kennis van Engelsch aan hem probeerden te luchten, zich in zijn gebroken Hollandsch ineens tot haar gewend. Zij apprecieerde dit. Hij wist dat zij geen Engelsch verstond, omdat zij het nöoit op school geleerd had, zoodat zij bij elk gesprek, dat in het Engelsch gevoerd werd, stpm moest aanzitten en toch voort_ durend moest doen alsof zij het begreep, omdat zij aan de anderen verteld had, dat zij veel van haar Engelsch vergeten was, geen practisch spreken had geleerd, maar dat zij toch elk woord verstond. Zij had dit gezegd, omdat van Vliet het wilde hebben, maar had er de laatste dagen steeds spijt van gehad.

Zij had nu een gevoel of iedereen het moest doorzien.

Omdat George nog zweeg, zocht zij even naar eenige woorden om hem aan het praten te krijgen, maar juist toen zij wilde zeggen: — Oeff, pannas, warm, hè, zei hij ineens:

— En baadt dat daar nu allemaal?

Zij begreep dat hij voortdurend nog had zitten denken over haar laatste woorden en dat die vraag meer op Mr. Sweet dan op het baden sloeg.

Ietwat kriegel zei ze daarom: — Waarom niet?

— Ja, dat weet ik ook niet, maar ik wou zooiets

Sluiten