Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

reisde, die zijn talen vloeiend spreekt, nee, het is wel om gecharmeerd op te worden, vooral voor een hoogvliegertje zooals zij.

— Zou je denken, zei Mevrouw van Vliet, zoo zou je denken, nou en zou het kind da'ar ongelijk aan hebben, als ik... stil daar is Willem, zeg nu maar niets, je weet, hoe hij over Sweet denkt.

— Ja, maar ik mag er nooit met hem over spreken, het wordt toch tijd dat hem de oogen open gaan...

— Maak nou geen ruzie, hè toe, wat is dat nou ... Van Vliet kwam neuriënd zijn kamer uit. Hij was

nu weer heelemaal in zijn humeur. Zoo in een schoone kebaja en een frissche slaapbroek, na een lekker bad. Dan knapte je toch op.

Hij bleef even neer zien over de vlakte, die zich ver naar het Zuiden strekte, naar de sawahs, die den gouden hemelgloed weerkaatsten, hier en daar gebroken door een donkere vlek van dessa.

Hij wreef zich druk in de handen, kwam "aanslenteren.

— Donders moeder, zei hij, dat heeft me toch opgeknapt, dat is het eenigste, wat hier koud is, het water, ook al ben je direct weer warm. En nou een kop thee, of is die ook al koud ... van die goddelijke hotel thee... Zeg George, is de krant er nou al?

— Nog die van gisteren, zei George.

— Wil ik even apart voor je zetten, manlief?

Sluiten