Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Rudolf Verkerk lachte even, geërgerd, en zei dan in het Hollandsch : — Ik heb in mijn leven wel wat anders te doen gehad dan te leeren zwemmen-

Emmy begreep, dat zij hem geërgerd had, en had er een oogenblik spijt van. Maar het was ook zoo grappig geweest hen beiden te zien wedijveren om het eerst een stuk hout te bereiken, dat zij zoo ver mogelijk over het meer geworpen had. Mr. Sweet won het dan altijd en Ru kwam hijgend terugzwemmen. En toen had ze verzonnen, wie het langst onder kon blijven. Het eerst was het hoofd van den Engelschman weer opgedoken en pas zeer lang daarna kwam Ru. Hij had gewonnen, maar had heelemaal blauw gezien. Oh, it was funny!...

Met hun drieën wandelden zij op. Achter hen kwamen de andere baders. De Inlanders, die voorbij kwamen, bleven een oogenblik staan om het groepje na te staren.

Onderweg naar het hotel deed Mr. Sweet het verhaal van een schipbreuk, die hij eens had geleden. Rudolf had hem hierin onderbroken, door te gaan spreken van de whistpartij voor dien avond.

Toen Emmy in haar kamer was, viel het haar pas op, dat daarmee het verhaal over den schipbreuk was afgebroken. Mr. Sweet had heel wat in zijn leven gezien en kon er aardig over causeeren ... Ze zou hem er straks nog eens aan herinneren. Die Ru ook altijd, god, dat bridgen werd zoo saai,

Sluiten