Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Was Post maar liever in den handel gegaan, zooals hij, dan kon je nog eens een gulden uitgeven, zonder dien eerst driemaal om te draaien. Maar die Posten, dat omdraaien deden ze niet eens, het geld liep hen door de vingers, zoo gewonnen zoo geronnen, en nog wel eens wat meer ook. Ze zaten diep in de schulden. Had Sweet niet gezien hoe die zoon zijn dochter het hof maakte de eerste dagen voor Verkerk er was? Nee? Nou maar dat lag er dik bovenop, natuurlijk niet om haar, maar om haar geld, dat lag er nog dikker bovenop. Je moest in zoo'n hotel wel met zulke lui omgaan, maar in Batavia zag hij ze liever niet. Ze reden nog altijd in een oude auto, die je op een uur afstand kon hooren aankomen. Zeg, had Sweet zijn nieuwe Hudson al gezien, prachtwagen hè, dat haaide op zijn gemak de Poentjakhellingen, en je zat er in als in een clubfauteuil. Nee, van die ouwe karren, die zoo rammelden als dat ding van Post, moest hij niks hebben. Een mensch moest met zijn tijd meegaan ...

Mr. Sweet knikte: — Mama in England juist gekoekt een Daimler, ook mooi car, zij feel van auto houden, so snel and comfortable, er zijn heel fijne autowegen in England!

Van Vliet haastte zich dit te beamen. — Nou en óf, zei hij. Het stond immers altijd beter net te doen, alsof je alles wist, en hij liet er daarom dadelijk op volgen:

Sluiten