Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aanstaande receptie ten paleize, hoe hij daar dan met Mr. Sweet heen zou gaan. Als de G. G. dan maar ook niet tegen hem in het Engelsch zou beginnen. Maar wat zou dat ook, het duurde nog lang en dan zou hij immers al zooveel van Engelsch weten, dat hij zelfs voor een gesprek met den G. G. niet bang behoefde te zijn. Zoodra hij te Batavia kwam, zou hij een aanvang maken met Engelsch, en dan leerde je het in drie weken! Het stond immers op de boekjes.

Juist zooals hij had uitgerekend, op het rijsttafeluur, stoof de auto Buitenzorg binnen, en reed het erf van Hotel Bellevue op.

Van Vliet merkte het duidelijk, hoe de gasten in de eetzaal de hoofden bij elkaar staken. Hij kon zich precies voorstellen wat ze nu zeiden: Ja, dat was Van Vliet... en die andere heer, dat was Mr. Sweet, een Engelschman, die in hotel des Indes woonde. Vu's op zijn dochter, op Emmy,... puissant rijke Engelschman,... dat meisje bofte, zeg!

En ook onder het eten genoot hij ervan, dat telkens de hoofden weer bij elkaar gingen en dat men in de richting van zijn tafeltje keek, en naar de flesch pagne, die in een nikkelen koeler naast hem stond.

Moedwillig rekte hij de rijsttafel tot de laatste gast was heengegaan, dan noodde hij Mr. Sweet tot een kop koffie op het terras aan de achterzijde van het hotel, waar men het heerlijk uitzicht had

Sluiten