Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hoorde, dat haar dochter met een Engelschman trouwde...

Toen de auto het erf opdraaide, "zag zij dadelijk dat Mevrouw Hooyberg werkelijk in haar voorgalerij zat en snel wipte ze naar den overkant.

— Even een praatje maken, zei ze, even begroeten, ik kom direct terug.

De begroeting was, als alle begroetingen van dames in Indie, allerhartelijkst, er werd op iedere wang gekust en er werden twee handjes tegelijk gegeven, die lang en herhaaldelijk werden gedrukt.

— O, ik ben zoo blij weer terug te zijn, zuchtte mevrouw Van Vliet, hst was er niet uit te houden. Eerstens die warmte, herbet is net of je die veel meer voelt, als je in zoo'n hotel bent... En dan die vervelende menschen, allerlei lui waar je in Batavia niet graag mee gezien zou willen worden. De eenige waar je fatsoenlijk mee om kon gaan en waar ze nog wat aan gehad hadden, was Mr. Sweet geweest, een Engelschman uit Engeland, een erge chieke gentleman, kon je direct zien, dat hij van goede Engelsche familie was. Daar hadden ze veel mee verkeerd, gezellige uren mee doorgebracht. Wm

Mevrouw Hooyberg glimlachte zoetjes: — Ja, Sindanglaja was eigenlijk geen plaats waar je behoorlijk naar toe kon gaan. Zij ging altijd met haar man naar Tosari, veel deftiger, mevrouwtje, en eigenlijk meer het rendez-vous

Sluiten