Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mevrouw Van Vliet was een en al verbazing. — Kom, had mevrouw dat gedacht, welnee, daar was geen sprake van geweest, ja, de jongen had wel om Emmy's hand gevraagd, maar Van Vliet had dadelijk gezegd, dat Emmy toch nog veel te jong was om nu al te trouwen, welnee, dat was een vergissing, hoor, overigens heel aardige jongen, maar toch niets voor Emmy, wel?

Precies wat mevrouw Hooyberg gedacht had, werkelijk heel aardige jongen, maar — en het klonk bijna ironisch — niets voor Emmy, welnee niets voor Emmy. Maar zij zou graag eens aankomen, als Mr. Sweet* er was, en anders Zaterdag in Concordia even bij hun tafeltje aanwippen. ^. heel graag hoor, dag Mevrouwtje. Frischt u zich nu maar eens lekker op, zoo stoffig, hè, in die öótóós!

Dien avond vertelde mevrouw Hooyberg haar man, dat die jonge Verkerk dan eindelijk verstandig was geworden, en van een huwelijk met Emmy Van Vliet had afgezien. Waren toch heelemaal geen menschen voor de Verkerks, zou een mésaillance geweest zijn voor den jongen. O, zeg, ja, en weet je wat Mevrouw Van Vliet vertelde, dat ze kennis gemaakt hadden met een Engelschman in Sindanglaja, verbeeld je, en ze kennen niet eens Engelsch! Had je dat gezicht moeten zien, toen ze het vertelde. Ze kwijlde bijna van plezier. Allerkoddigst, allerkoddigst... een sport-

Sluiten