Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dien avond na den tocht naar de Tjibeureumwatervallen, had Van Vliet lang met John op de voorgalerij zitten praten, den volgenden morgen had moeder haar veel inniger gekust dan gewoonlijk, en had tranen in haar oogen gehad, en toen Pa op was gestaan, had hij het haar verteld, Mr. Sweet had officieus om haar hand gevraagd.

— Nou je begrijpt, kindlief, dat ik eerst niet wist wat te antwoorden, hè, je was al zoo half en half verloofd met dien meneer Verkerk, eigenlijk een Indo!... Maar na wat ik dien morgen gezien had, hè, nietwaar, daar in het grasveld, ja, als je dan niet van Ru hield en meer van John, dan zou het toch misdadig zijn, zulk een toestand te laten voortduren, deed men het beste den knoop ineens door te hakken,... Niewaar, het geluk van je kind, je eenigste kind... Maar nu moest men het niet direct aan de groote klok hangen, dat zou te gek zijn. Ma was het daar volkomen mee eens, ze was hier zoo half en half doorgegaan voor verloofde van Ru ... je kon nu niet in§ens de blaadjes omgooien. John zou nu hier blijven, geheel als vriend van de familie, dan had ze nog gelegenheid hem te leeren kennen en als ze dan in Batavia waren, dan zouden ze verder zien. Dien Ru moest ze nu heelemaal uit haar hoofd zetten. John was een echte gentleman, hoor, je had moeten hooren hoe deftig hij om haar hand had gevraagd.

Sluiten