Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gebeurde al te zeldzaam .. . ofschoon Van Vliet toch overtuigd was, dat hij goed voor zijn bezoekers was... Ze konden drinken wat ze woue, hoeveel malen had hij niet pagne laten aanrukken ? Kregen ze dat bij andere tafeltjes? Hoogstens kregen ze daar te hooren:... „Een splitje of ajer djeroek? Je zou het altijd • zien, de kaalste lui deden het deftigst, en de kale deftigheid zocht elkaar altijd opZouden ze misschien jaloersch wezen, dat hij ze pagne kon voorzetten en zij het met een splitje afmoesten? Het leek wel zoo.

Hij lei zijn beenen wat makkelijker op de krossi malas, tipte asch van de lapèl van zijn smoking en zat erover te peinzen of al die menschen, die deden, alsof ze niet zonder Goncordia konden leven, het er werkelijk wel zoo prettig vonden. Wat had je er feitelijk aan... om er heen te gaan moest je s'avonds veel vroeger eten dan gewoonlijk, op een uur, dat het feitelijk nog te warm was om aan tafel te gaan, dan moest je je haast-je-rep-je in een smoking steken ... en maken dat je er vroeg was, anders kreeg je ,geen plaats in de buurt van de directietafel, waar toch alle deftigheid zat.

Alle Zaterdagen weer aan, was het voor hem een nieuwe nachtmerrie, dat in broeihitte kruipen in een schoon overhemd, vechten met de knoopjes, die natuurlijk altijd den verkeerden kant omsloegen, worstelen met je das, die niet door het boord wilde glijden en je voeten samenpersen in zwarte lak-

Sluiten