Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Het komt allemaal over jou hoofd, zeg ik je...

— Goed idioot, maar niet in mijn hoofd, ik moet leeren en jij staat maar te zaniken, over een uur is hij er, doe me een genoegen en laat me alleen.

— Allright, liet George zich ontvallen, ik ga al!

— Da's mannetaal, je hebt een volmaakt accent als je nijdig bent, zei Van Vliet en boog zich weer over zijn boek.

Een uur lang zat hij nog te leeren, de woorden zich in het hoofd pompend, door ze telkens weer te herhalen.

Dan keek hij op zijn horloge, het was op slag van elven. Sweet kon direct komen, hij hoefde alleen nog maar een schoon jasje aan te doen en daar zou hij nog tijd voor hebben, als hij de auto zag aankomen.

Hij had zijn eigen auto gezonden, om John af te halen, dat hoorde zoo.

Hij keek eens naar den overkant naar het huis v^n de familie Hooiberg en was tevreden te zien, dat mevrouw Hooiberg in de voorgalerij zat, die zou het dus merken, dat de Engelschman op bezoek kwam, ze zou opkijken, die menschen meenden ook al op hem neer te kunnen zien, omdat ze wisten, dat hij koloniaal geweest was. Maar bij hun kwamen geen Engelschen, hij had ze er tenminste nooit gezien. Zaterdagavond was ze voor de eerste maal aan zijn tafeltje komen zitten. Vroeger, voor hij Sweet kende, was dat nooit

Sluiten