Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Och mensch, dat is een gewoon hagedisje, maar ik wou je zeggen ...

— Nou, ik moet er niks fan hebbe, fan al die beeste... En toe zeie ze daar, da je in de Kromme Laan nommer seve zat, op Tjekili en toe hebbe se me in soo 'n mal wagetje geset... kijk, daar staat het nog... wat een kleine peerdjes hè, het lijke wel honde, so had je se laatst bij Carree ook, en nou ben ik er!

Mr. Sweet stond te koken van ongeduld, hij scheen al zijn Engelsch flegma, kwijt, en viel driftig uit:

— Ja... dat kan je me allemaal later wel vertellen. Ik kan je nou hier niet hebben, ga naar het hotel! Of nee, ga naar hotel Tramzicht, je moet weer weg van hier, dan kom ik je daar wel opzoeken, .. maar doe me een lol en zeg tegen niemand meer dat ik je neef ben... Ga nou! Maar gauw asjeblieft!

Juffrouw Van der Kooy werd een en al verbazing.

— Weg? Weg? En ik bin der pas, ook 'n ontfangst seg! En hotel Tramsicht, waar is dat, ik weet hier geen heg of steg

— Dat wagentje zal je er wel brengen, zeg maar gewoon „ Tramzicht" tegen de koetsier, zei Sweet haastig, terwijl hij haar naar den tuin trachtte te dringen—, er hangt veel van af, dat niemand het weet... god god wat een toestand, ik zal het je

Sluiten