Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

je me daar uit de lucht vallen... hier, deruit, verdwijn I.. Hij stikte bijna van woede, hield haar bij de schouders vast en drong haar haastig naar de tuintrap,... maar meteen bezon hij zich. Dat zou niet gaan, ze zouden naar haar vragen. Het duizelde hem, hij zag al zijn plannen in rook vervliegen! Wegwerken kon hij haar niet meer. Hij kreeg plotseling een idee, dat voor verwezenlijking vatbaar zou zijn, mits de comedie niet te lang duurde. Als hij haar zoo gaan liet, zou ze misschien elders over hem praten, en zijn afkomst verraden, zou nieuwsgierig Batavia weten, dat hij maar Engelschman was door naturalisatie in Pretoria, en dat zijn bakermat Amsterdam was. Dan zou er van een rijk huwelijk nooit meer sprake kunnen zijn. De aanbidding, die hij in de geheele Bataviasche society nu genoot, zou in bespotting overgaan, en alle kansen waren verkeken. Er was maar één mogelijkheid, hij moest deze menschen in het idee brengen, dat zij een Engelsche tante was... Het zou een gewaagd spel zijn, erop of eronder, maar hij had heeter vuren gekend. — Mensch ken je Engelsch, vroeg hij ineens. Tante stond hem in de grootste verbazing aan te kijken. — Engelsch ? Nee geen spaan... hoe kom je daar nou bij, waar sou ik Engelsch fan kenne... of bedoel je fan die Engelschman, die bij mijn op de voorkamer het gewoond, en sen laatste week huur niet het betaald. Ik weet nog alleen

Sluiten