Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Swietland... hij Swiet? .. Ik ga weg... een... glasie water... ik stik...

Zij deed een poging om op te staan, viel dan flauw in de armen van Van Vliet. Deze poogde haar dadelijk van zich af te schuiven, maar toen hij zag, dat ze flauw lag, hield hij haar nog even vast en zich tot Mr. Sweet keerende, gilde hij.

Ploert, he-je de zaak hier belazerd? Hier,

moeder, neem jij die tante eens effe over... laat ik die vent zijn beenen gauw breken!...

Hij was blauw van drift en woede.

— Man hou je kalm, gilde mevrouw angstig, terwijl ze de tante aannam.

Emmy leunde schreiend tegen George, die met een trekje van ironie op het gelaat, beurtelings naar Mr. Sweet en zijn broer keek.

— Oompje, o oompje, schreide Emmy.

— Kindjelief, wat zei ik je? Gelukkig maar, dat het zoo liep...

Met een trek van zenuwachtigen spot op de lippen, de handen in de zakken, was Sweet het tooneeltje kalm blijven aanzien.

— Jij gemeene oplichter, jij bedrieger, jij boef... jij.., raasde Van Vliet.

Sweet, die een kop grooter was, keek glimlachend op hem'neer deed een lange haal aan de sigaret, en blies de rook in kringetjes omhoog.

— Me huis uit, oplichter, Engelschman van niks, me huis uit of ik bega een ongeluk aan je.

Sluiten