Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Gaat u nou even zitten, drong mevrouw weer aan.

— Nou effetjes, dan, maar niet te lang hoor. God god, as ik er nog aan denk, toen-ie soo'n klein jonkie was, hoeveel kouse heb ik nie foor hem gebreid, en stukkies in sen broek geset, as ie gefalle was, da-sen moeder het nie sou merke. Want die had een paar stevige poote an der lijf. En het mensch had het werachies nie breed ook. As der weer'es een klant weggong, dan kwam se altijd bij mijn der nood klage. Ach, u most wete hoefeel pannetjes ete ik der toegestopt heb en hoefeel maal ik Jen sen schoolgeld heb betaald. Toe die soo klein was, hield ie ook feel fan mijn, da weet ik ... Soms heele dage sat ie bij me, fooral as het Sondags regende. Dan sate we foor de rame na de pereplus te kijke en songe we fan „Swaluw waarheen is u flucht... hoog in de lucht" ... en fan „Het hutje an de See"... dat ken u ook wel hè? Ja, iksingeen beetje schor, fan de emotie! Soo was ik foor hem, en nou wou die mij nie kenne. As sen eige moeder der had gestaan, sou die der ook nie hebbe wille kenne ... O, as ik 'm toch... nee, ik ga 'm opsoeke, soo'n patjakker. Ik mot 't 'm toch es segge, wa'k fan 'm denk, foor me sielsrust. As ik wat op me gemoed heb, dan mot het eraf ook... ik ga effetjes...

Van Vliet stond ongerust op. Dat zou het ergste zijn, wat hem kon overkomen, nu nog een scheldpartij op zijn Kattenburgsch ergens in de voor-

Sluiten