Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Ze wascht zich nu, zei ze.

Voor mijn part verzoop ze in de waschkom.

Emmy schreide nog zacht.

Toe kindje, trek het je nou niet zoo aan, zei

Van Vliet,

Emmy keek snel op. Dacht vader nu heusch, dat ze om Sweet schreide?

Ik trek het me niet aan, zei ze.

— Laat haar nou met rust, zei oom, je maakt het nog veel erger.

Het spijt me zoo om Ru, zei Mevrouw, hij

was zoo'n goede jongen, de heele toekomst van me kind heeft die Sweet geruïneerd. En een goede positie had Ru ook, kon best directeur van financiën geworden zijn. Hij had immers veel protectie!

Ze keerde zich tot Van Vliet. — En dat is nou

jouw werk...

Van Vliet stoof op. — Mijn werk? mijn werk.' Nee maar, George, hoor je dat nou, ze zegt mijn werk, ze begint weer.

George ging kalm in een hoek zitten. — Ik zou zeggen jullie beginnen allebei weer, hou nu op, het was, dunkt me, welletjes.

— Dat zeg ik ook, meende van Vliet, laten we niet meer over afgedane zaken praten, dat helpt toch niet meer, zoodra Ru terug is, ga ik eens naar hem toe, alleen voor een praatje, weet je ... dan vertel ik hem de heele geschiedenis, precies zooals

Sluiten