Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Nou heel graag, ik sal dan wel effies schrijve ... of een ansicht sende.

— Ja zend u ons een ansicht? zei Van Vliet, maar hij kon toch niet nalaten de hand van juffrouw Van der Kooy, die zij hem goedig toestak, hartelijk te drukken. Hij had het mensch toch heel wat te danken, heel wat... Als zij niet gekomen was... nee hij moest er niet aan denken ..., hij zag een uithangbord voor zijn oogen schemeren: „Hier mangelt en strijkt men."

Om een ontmoeting met Emmy en Ru te voorkomen, liet hij haar achter uit. Zij ging denzelfden weg, die mevrouw Hooiberg was gegaan.

* * *

— Ziezoo, die is opgehoepeld, lachte Van Vliet, maar dan snelde hij, gevolgd door zijn vrouw naar de voorgalerij. Zij moesten toch even de ontmoeting van die beiden zien.

Van achter de palmen zagen zij haar in de late middagzon den weg oversteken. Midden in de laan zette zij even haar taschje neer, stak de parasol op, kuierde dan weer voort naar het hek, waarop met trotsche letters de naam Hooiberg stond. Zij ging het erf over, bleef voor de groote voorgalerij staan, keek nog eens om naar het huis der Van Vlieten, ging de voorgalerij binnen.

Het duurde lang, voor er iemand kwam en juffrouw Van der Kooy scheen op het punt weer

Sluiten