Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

liefde om me heen en ik schreef alles nog dienzelfden avond, hard en koel enkoud, want *t gouden uit mijn leven en mijn mooien droom was allengs weggegaan, terwijl moeder met me sprak — en ook 's avonds bleef de ijskou en het zonnelooze.

Zoo schreef ik hem, twee en dertig bladzijden verstand — niets dan verstand, geen herinnering zelfs aan het mooie dat geweest was. Daarmee was het uit. Hij antwoordde niet — maar een paar weken daarna las ik een correspondentie uit Rusland, die was van hem. — Moeder heb ik ook nooit meer gezien. Den volgenden dag — toen ik haar'zei wat ik gedaan had — zei ze, denkend aan wat anders: „Zoo? Ach natuurlijk, we zijn allemaal wel eens verliefd geweest."

En nu — zie je — nu weet ik precies wat ik wil. — Geld — en geluk dat met geld te koop is."

Dat is nu bijna dertig jaar geleden en nu heb ik die Magda weergezien...

„Ja," zei ze, „ja — natuurlijk" en dan ineens: „Geloof je, dat we allen toch ten slotte ons echte leven leven, ik meen, het leven waarvoor we geboren worden? Geloof je, dat ieder krijgt wat hij verdient?" vroeg ze nu, haar verhaal ten einde.

Boven onze hoofden was de leegtevan de kamer als een angstwekkende ijlheid, bevolkt met onuitgezegde gedachten.

Sluiten