Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij keek Magda eenbeetjebenepenaan.Zehield nu eenmaal niet van alles wat bij Chris hoorde... Maar nu dacht ze aan heel andere dingen en dan: het huis was nu tóch vol menschen die haar, op zijn minst genomen, niets zeiden. En waar haar moeder was, had ze liefst zooveel mogelijk menschen om zich; die kon ze op die conditie alleen verdragen.

„Och, laat maar komen," zei ze, „misschien valt het mee!"

Hij lachte en liet haar dan weer over aan den dominee, die niet heel goed wist, hoe hij haar aan moest pakken. Hij had haar altijd een vreemde vrouw gevonden. Niet ongevaarlijk met haar moderne theorieën en met in haar oogen dien vreemden, verren blik, die beloofde, dat er nog ietsanders was... iets buiten het drum-drum leven. Hij had haar dan ook zooveel mogelijk vermeden en ver gehouden van zijn jonge vrouw, voor wie ze was verleiding èn gevaar.

„'t Is me een groot genoegen, Mevrouw, vandaag den zegen des Heeren te brengen onder uw dak en dit jonge leven God te wijden."

Magda glimlachte even: „Meent u dat nu?" Ze had het gevraagd, eer ze het goed wist...

Dominee Veder keek haarverwonderd aan: „Of ik dat meen? Is er iets heerlijkers dan dat: een kindeke te brengen tot Hem, die gezegd heeft: laat de kinderkens tot me komen?"

-4 Magda.

Sluiten