Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ten 'tWas geen kind uit onze familie... Zoo, zoo: je kunt het krijgen, hoor. Ik zal het je zoo straks laten brengen. Ik weiger het te behouden. „Goddank," zuchte Magda... En verder",zei Chris, „heb ik hier mets meer te doen, behalve ..." Een klinkende slag klonk door

^ DaUs je récht," zei van Woerden, „je vindt wél goed, dat ik niet terugsla? Als dat je over een vermeend verhes kan helpen, you are welcome to

lt' „Lafaard -," snauwde Chris hem toe.

Te weet beter," zei van Woerden. „Je weet wei heel goed beter... Maar als je het persé wilt...

,Niet doen!" zei Magda - en ze zocht zijn voornaam. Dien wist ze niet. Toen viel in haar een vreemde desolatie.

Ze wist zijn voornaam niet... Was dit alles nu waar? Wie was die man?

„Je rommel? Waar moet die heen? vroeg Chris „Je rommel en jelui kind?"

„Te vergist je weer!" zei van Woerden kalm.

Maar Chris lachte: „Neen, vriend, jouwkindaccepteeren —• nooit...

En hii ding de kamer uit.

Van Woerden ging naar Magda en legde de handen op haar schouders.

„Vergeef je me?" zei hij rustig. En nu wist ze

Sluiten