Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

groette hier en daar: meest mondaine vrouwen, ook sportig uitziende mannen. Nu bekroop Christy weer een nieuw gevoel, iets als jaloersche nieuwsgierigheid wie dat waren, wat die allen met hem uitstaande hadden.

Ze viel, tuimelde van de eene verrassing in de andere — 't was of een deur opengemaakt was tot een nieuwe wereld van gevoelens, waartusschen die vreemde stond als „doel."

De stilte werd door Magda verbroken.

„Ben je moe, Christy?"

„O, neen, Moedertje, en u?"

„Ik niet. Maar jij bent zoo stil, zoo afgetrokken."

,,'k Dacht dat u rusten wilde," loog ze — zich van de leugen bewust. „Heerlijk vind ik alles. Nu weer die Laiterie. Die tentoonstelling was roezig, maar toch prettig. Al die menschen — al die hoeden, die japonnen, al dat bont..."

„En al die schilderijen," lachte Magda, „als je wilt, gaan we morgen nog eens rustig samen kijken, dan zal je eens zien, hoe weinig er van overblijft."

„Graag. Wij tweetjes?"

„Natuurlijk. Wij samen, of dacht je — nu ja — ik kan Van Weele óók wel vragen nog eens mee te gaan; eigenlijk heeft hij óók niets gezien!"

Ze hoopte, verwachtte, dat Christy met haar alleen zou willen gaan. Zé hoopte het om den prang

Sluiten