Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

én gelukkig in volle overgave aan al dat: nieuwe! Van Weele/met een stereotypen glimlach, zag haar aan. Nu scheen hij Magda's blik te voelen en, beleefd, richtte hij zich even tot haar. Uit wat hij zei en hoe hij het zei, wist Magda, dat die glimlach een masker was en wat daarachter woedde en spookte, stelde haar niet gerust, 't Gesprek werd nti algemeen en bleef mondain. Vage opmerkingen over een jonge alezan, die voorbijging, over vhegmachines en auto's. En eindelijk oyerdeoorloasgeruchten, die aanhielden. Van Weele was Hollander en zou in Holland moeten dienen, als het tot mobilisatie kwam. ,

Maar 't was alles nog zoo ver en hij gelooide niet aan oorlog. Christy wilde nog zoo graag door het Bois rijden. Hij stelde voor Tervuerentegaan zien, de nieuwe avenues, het Paleis, de turnen maar Magda zei, dat ze te moe was.

Duidehjk stond op Christy's gezicht de teleurstelling, en op den terugrit zei ze weinig. Van Weele chauffeerde nu niet, maar zat bij haar en vertelde aardige dingen over de Belgische prinsjes en over Albert, den modernen, goeden koning.

Aan 't hotel de France namen ze afscheid en bepaalden een rendez-vous voor een rit den volgenden morgen. VanWeele zou haar met den auto halen, de paarden zouden wachten bij het Rond Point van de Avenue Louise.

Sluiten